Literatuur

Siebelink, Maar waar zijn die duiven dan

Gerechtigheid voor Jan Siebelink

Ik hou zo van zijn werk. Ook de laatste Maar waar zijn die duiven dan, uit 2020, is weer een heerlijke tegel in het mozaiek van zijn verbeelde binnenwereld. Ik kan er niet omheen. Niet dat hij door iedereen begrepen of gewaardeerd wordt, zeker niet. Sterker nog, ondanks het grote succes van zijn Knielen op een bed violen geloof ik dat Siebelink een miskende auteur is. In dit essay onderzoek ik waarom, en wat we eraan kunnen doen.

Lees verder »Gerechtigheid voor Jan Siebelink
Zomaar een Zwarte schuur

Oek de Jong – Zwarte schuur

Eindelijk heeft hij dan een grote prijs te pakken. Oek de Jong. Nou ja, dat is onzin natuurlijk. Zijn literaire en essayistische werk is bepaald niet onopgemerkt of ongelauwerd gebleven, en zijn niet alle prijzen het noemen waard? Niettemin, de Boekenbon Literatuurprijs blijft bijzonder en bovendien een expliciete uitnodiging om ‘ongestoord te werken aan een nieuw boek.’ En ja, daar kunnen we inderdaad niet op wachten.

Lees verder »Oek de Jong – Zwarte schuur
Boekenweek 2020

Over de staat van de Nederlandse literatuur

Dat er iets grondig mis is met de Nederlandse literatuur lijkt me een open deur. Je hoeft er de laatste verkoopcijfers maar op na te slaan, het aantal schrijvers dat kan leven van zijn boeken, de status van het vak Nederlands. Het boekenweekessay. Zoveel aanwijzingen dat er iets mis is, dat het de verkeerde kant op gaat. Maar wat kunnen we eraan doen? Waar zien we licht? Dit is mijn bijdrage aan het debat.Lees verder »Over de staat van de Nederlandse literatuur