Durlacher, De stem

Jessica Durlacher, De stem

Het idiote van de laatste van Durlacher is dat het op belangrijke punten faalt, maar dat het toch een sterk boek is. En dat klinkt als een tegenstelling die je niet moet willen in een roman, maar toch voelt het zo voor mij. Deficient en bevredigend. Of, laat ik het zo positief mogelijk formuleren, ik signaleer problemen, maar hé, dat geeft niets. Niemand is volmaakt.

Lees verder »Jessica Durlacher, De stem
Siebelink, Maar waar zijn die duiven dan

Gerechtigheid voor Jan Siebelink

Ik hou zo van zijn werk. Ook de laatste Maar waar zijn die duiven dan, uit 2020, is weer een heerlijke tegel in het mozaiek van zijn verbeelde binnenwereld. Ik kan er niet omheen. Niet dat hij door iedereen begrepen of gewaardeerd wordt, zeker niet. Sterker nog, ondanks het grote succes van zijn Knielen op een bed violen geloof ik dat Siebelink een miskende auteur is. In dit essay onderzoek ik waarom, en wat we eraan kunnen doen.

Lees verder »Gerechtigheid voor Jan Siebelink
Perry Ubeda

Perry Ubeda – van kampioen tot coach

Toen ik in 2016 voor het eerst binnenstapte bij het Weerbaarheidscentrum van Perry Ubeda, wist ik meteen dat ik de juiste deur had opengetrokken. Diploma’s aan de muur, affiches van vechtsportgala’s, foto’s, bekers en kampioensgordels: overal stond zijn naam op, of zijn stoere bokskop, zijn vuisten. Dat de man niet langer of breder dan ik leek te zijn, viel me heel even tegen. Ik had een reus verwacht, maar hij bleek ook maar een mens.

Lees verder »Perry Ubeda – van kampioen tot coach
Cover Nazanine Hozar, Aria

Nazanine Hozar – Aria (een waarschuwing)

Aria is een meisje, geboren in 1953 in Iran. Naamloos wordt ze te vondeling gelegd door haar moeder, en opgepakt door een vreemde die haar de mannennaam Aria geeft. Zo begint de roman van Nazanine Hozar (geboren in Teheran, vlak voor de revolutie), die een beeld geeft van het harde leven in de jaren vijftig in dat land, tot aan de ellende van de jaren tachtig toe. Een ongewenst meisje is nog maar het begin van het avontuur.

Lees verder »Nazanine Hozar – Aria (een waarschuwing)
Marijke Hanegraaf

Aangeraakt – liber amicorum voor Marijke Hanegraaf

Elke 6 maart voltooit Marijke Hanegraaf haar levensjaren. Dit jaar was het nummer 75. Een kroonjaar, zoals dat heet. We hebben het ondanks de beperkingen door het coronavirus toch feestelijk kunnen vieren. Met een poëziewandeling door de binnenstad, vol bijdragen van vrienden, familie en collega dichters. Ik was erbij en het zette me wel aan het denken. Over de macht van haar poëzie bijvoorbeeld.

Lees verder »Aangeraakt – liber amicorum voor Marijke Hanegraaf
Kapel op de Stuwwal

De kapel op de stuwwal

Op een vrije middag willen mijn kinderen naar de kapel. Nou ja, het Distelpark is ook goed. En het bos als we met de auto gaan. De jongste kijkt me vragend aan en doet net alsof hij een stuur vasthoudt, waar hij hard aan trekt. ‘Auto?’ Soms krijgt hij zijn zin, maar meestal is de auto weg en dan is de kapel ferm favoriet.

Lees verder »De kapel op de stuwwal

Craig Mod – Kissa by Kissa

Vandaag mocht ik Craig Mod ophalen bij het locale DHL-punt aan de Willemsweg. Nou ja, Craig. Het was natuurlijk zijn Special Projects-project. In linnen gebonden, met prachtige foto’s uit het èchte Japan van 2020. Ik beschouw het als een bibliofiele uitgave. Het is misschien wel het mooiste boek dat ik bezit. Ik ga je vertellen waarom.

Lees verder »Craig Mod – Kissa by Kissa